Profesorek

Nobliwy krasnal w profesorskiej todze i birecie jest ulubieńcem wrocławskich żaków. Jego gruntowna wiedza i krasomówcze wykłady rozbudzają wśród studentów zamiłowanie do nauki. Profesor znany jest również z wygłaszania licznych dykteryjek, oczywiście trzymających się przedmiotu, choć może to właśnie dla nich studenci wypełniają aulę wykładową do ostatniego miejsca. Autorytetu uczonego skrzata nie podważają nawet jego słynne przechadzki – z nosem w książce potrafi pobłądzić w drodze do Uniwersytetu. Przepraszając za ciągłe spóźnienia tłumaczy: errando discimus (Błądząc, uczymy się).